Wikingowie

   Wikingowie, - nazywani tak od słowa: viking - grabież, wyprawa łupieżcza - w języku staro nordyckim, pierwszy raz wyruszyli na swych długich łodziach w celu grabienia bogatych państw Europy Zachodniej już w VIII wieku. Obrabowali wówczas klasztory na brytyjskich wyspach Lindisfarne i Jona oraz na atlantyckim wybrzeżu dzisiejszej Francji w rejonie ujścia rzeki Loary. 
   Zamieszkując nieprzyjazne człowiekowi północne tereny Europy, przodkowie dzisiejszych Szwedów, Duńczyków i Norwegów opuszczali swoje siedziby z powodu braku ziemi uprawnej i przeludnienia, poza tym ośmielała ich słabość militarna królestw europejskich nieprzygotowanych do napadów z zaskoczenia. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


   Celem dalekomorskich wypraw wikingów była przede wszystkim grabież,               ale niejednokrotnie oddziały Skandynawów wyruszały swoimi łodziami na długą wędrówkę w poszukiwaniu zarobku, poznawania innych krajów, czy przygód.  

   Niektórzy z nich zaprzestawali najazdów i osiedlali się na terenach jakiegoś przychylnego im władcy, tak jak grupa pod wodzą Rollana, która w roku 911             za zgodą króla Francji Karola Prostaka osiedliła się w rejonie ujścia Sekwany.     Obszar ten nazwano Normandią - inaczej: ziemią ludzi z północy.
   Ludzie z północy na swych długich łodziach o małym zanurzeniu mogli pływać także po rzekach, co umożliwiało im docieranie Dnieprem do Morza Czarnego,           a Wołgą do Kaspijskiego. 
   Po drodze siali strach i zniszczenie, ale jednocześnie wywierali pozytywny wpływ   na napotykane plemiona i społeczności, które jeszcze niewykrystalizowany swojej państwowości. 
   Szwedzi, zwani Waregami przemierzając ziemię rosyjskich Słowian, kształtowali organizmy państwowe wielu księstw, a Ruryk, jeden z wodzów Waregów został         w 862 r. władcą Nowogrodu, zakładając dynastię, która panowała tam do około   1598 r. i sięgała wpływami pod Kijów i Moskwę.

 

22 czerwca 2017

   Także Mieszko I, władca Polan prawdopodobnie był wikingiem. Nie ma na to historycznych dowodów, ale faktem jest, że jego wnuk Konut II Wielki był Duńczykiem i władał w końcu X i na początku XI wieku Anglią.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Obszarami podbojów Dunów i Normanów była zachodnia Europa; aż po Może Śródziemne, a najbardziej atrakcyjne dla wikingów, jako ludzi morza,  angielskie wyspy.  
   W drugiej połowie IX w. duńscy wikingowie zajęli Anglię Wschodnią, a gdy pod koniec wieku zostali z niej wyparci, powrócili większymi siłami sto lat później             i podbili Anglię ponownie. Objął wtedy rządy całej Anglii wspomniany Konut II Wielki, a po nim jego dwóch synów: Hardekanut i Harold I.
   Wikingowie norwescy z kolei osiedlili się na Szetlandach i Hebrydach. Opanowali też część Irlandii. 
   W tym też czasie wielu wikingów z całymi swoimi rodzinami podejmowało wyprawy  przez Atlantyk, osiedlając się na Wyspach Owczych, Grenlandii, czy Islandii. Około 1000 r. z Grenlandii na swoich długich łodziach grupa śmiałków pod dowództwem Leifa Ericsona dotarła do Północnej Ameryki, gdzie w rejonie Nowej Funlandii założyli osadę Vinland, będąc pierwszymi Europejczykami, którzy odkryli Amerykę.

Chrząśnicy - słowiańscy wikingowie

Goście z północy

Leif Ericson - odkrywca Ameryki

Zdjęcia do tego artykułu są domeny publicznej i zostały pobrane ze stron Wikimedii Commons

Stanisław Magot

98 - 400 Wieruszów

ul. Warszawska 113

Zapraszamy do serwisu

tel.  48 668 216 761

tel. 48 62 78  41261

stmagot@gmail.com